Lexicon Ingrediënten: Tomaat

De Nederlandse landbouwers blijven experimenteren. Na eeuwenlang (om precies te zijn: vanaf de ontdekking van Amerika door de Spanjaarden (ja, ja, Columbus was een Italiaan maar hij werkte voor de Spaanse kroon) genoegen te hebben genomen met een ofwel waterige, ofwel zure, maar in ieder geval onsmakelijke tomaat, is Nederland sinds de jaren tachtig behoorlijk kieskeurig geworden. Als vroeger goede tomaten alleen waren weggelegd voor landen als Italië en Spanje, nu komt meer van Nederlandse "bodem" in de Italiaanse supermarkt dan andersom! Het woord bodem zetten we even tussen aanhalingstekens: De meeste tomaten in Nederland groeien op een propje Rockwool (steenwol), krijgen gezuiverd water waar voedingsstoffen aan toegepast worden en worden automatisch voorzien van Co2. De Nederlandse boeren ontwikkelen steeds weer nieuwe, betere, smakelijkere soorten. Zo ook de Roma-tomaat en de Firenze-tomaat: Geen hond in Rome of Florence die er ooit van gehoord heeft. Ook geen Roma-zigeuner kunnen vinden die wist wat er bedoeld werd. Maar wel zijn het stevige, heerlijke salade-tomaten die de tijden dat we het moesten doen met ons typisch Hollandse kastomaatje ver achter zich laat.

In sommige landen worden ook onrijpe groene tomaten (zie afbeelding) gegeten (Laos, Turkije, India). Er worden chutney's en jam van gemaakt, bijvoorbeeld. Ook worden ze ingemaakt.

Groene tomaat

Zie ook:
Cuore di bue
San Marzano
Snoeptomaat
Tomberry

Franse term: Tomate
Duitse term: Tomate
Engelse term: Tomato

Tomaat